Belgische wijnbouw

De traditionele wijnbouw in Zuid-Europa is al best wel oud, maar de Belgische wijnbouw kent ook een lange geschiedenis! De Belgische wijnbouw is ouder dan je zou denken. België kent naast bier en chocolade ook een prachtige wijnbouw. Zo kent België prachtige witte wijnen, mousserende wijnen en rode wijn die zowel fris, als droog zijn.

Geschiedenis van de wijnbouw

Romeinse rijk

Romeinse rijkBelgië heeft een wijnbouwgeschiedenis die ongeveer 2000 jaar geleden begon. Van origine is België een wijnland dus. De Romeinen stonden er om bekend dat ze vaak wijn dronken. De Romeinen namen door heel Europa de druivenranken mee tijdens veroveringstochten. De eerste wijnen waren niet echt lekker, het heette destijds ‘acetum’. De wijn was een mix van een soort azijn, wijn, kruiden, honing en hars. Water was haast niet drinkbaar dus moest er een andere oplossing komen, daar kwam wijn dus voor in de plaats. De beste wijnen waren voor legeraanvoerders, daarna de mensen die in Rome en andere belangrijke hoofdsteden woonden en de slechtste wijn kreeg de ‘gewone’ burger. Soldaten kregen de restanten van de verzuurde druivensap waar wat kruiden in werden gedaan wat dus iets beter was dan dat de burger zou krijgen.

Vroege Middeleeuwen

In de negende eeuw komt Karel de Grote. Hij had niet alleen een machtig rijk dat te vergelijken was met het West-Romeinse Rijk, maar hij was ook een fel voorstander van het christelijke geloof in zijn rijk. Karel de Grote stimuleerde de bouw van kloosters en abdijen enorm en die hadden wijn nodig tijdens de diensten. Wijn maken was destijds iets waar christenen heel goed in waren. De Sint-Pietersabdij in Gent heeft een grote wijngaard bijvoorbeeld. Destijds was wijn geen commercieel product, men experimenteerde met wijn om geneeskundige dranken te maken door ze te combineren met kruiden en wijn was destijds natuurlijk ook een belangrijk onderdeel in het christelijke geloof.

Late Middeleeuwen

Wijnbouw in de MiddeleeuwenIn de elfde en twaalfde eeuw begint de wijnbouw zich weer verder te verspreiden. Wijn begint een commercieel product te worden en de adel ontdekt de wijn en begint zelf ook met het aanplanten van de druivenstokken. In een geschrift staat dat er in 1079 ruim vijftig hectare stond in Borgloon, wat destijds een klein dorpje was. Wijnbouwers hadden destijds ook gilden, dat betekend dus dat het maken van wijn een belangrijke positie had en het laat ook weten over de erkenning van het maken van wijn.

Er kwam export vanuit het gebied dat we tegenwoordig België noemen ontstond een export naar het buitenland. De routes waren via de Maas en oude Romeinse wegen. Veel wijn ging naar het zuiden, richting Frankrijk. In de Franse steden en dorpen was de wijnproductie te laag en van slechte kwaliteit, terwijl de Belgen hele goede wijn produceerden. De maas die werd verbreed en heirwegen werden hersteld, dit zorgde er mede voor dat het voor de Belgen ook aantrekkelijk was om de wijn te exporteren. Een paar honderd jaar later begon het moeilijk te worden voor de Belgen. De Belgische wijnbouw daalde enorm omdat er bijna niet meer geëxporteerd werd en juist werd geïmporteerd uit andere gebieden.

Adel en grootgrondbezitters bezaten nu zelf wijngaarden. Elke grotere stad had nu wijngaarden binnen de stadsmuren, dat laat ook zien hoe belangrijk wijn was destijds. De wijndruiven binnen de muren waren vooral voor medicinale doeleinden. Uiteindelijk werden ook belastingen op wijnen verheven, een soort accijnzen zoals we die tegenwoordig kennen. Het aantal wijngaarden in hoeveelheid en hectares was enorm, dat was het absolute hoogtepunt uit de geschiedenis.

Aan het einde van de zestiende eeuw ging de Belgische wijnbouw helemaal teloor. Rond die tijd werden veel oorlogen gevoerd vanwege de godsdiensten. Mensen gingen massaal migreren, vluchten en trokken naar andere steden. Er was enorm veel hout nodig om te stoken waar de wijngaarden, die er nog waren, ook aan moesten geloven. Ook was er toen de Kleine Ijstijd, er waren jaren met extreem koude winters. Van november tot Pasen waren extreem koude jaargemiddelden, dus de wortels raakten ook bevroren van de druivenplanten. Ook was de komst van de aardappel en het graan een grote tegenvaller van de wijnbouw.

Renaissance

In de zeventiende eeuw vond men een betere manier uit om bier te maken. Als je hop toevoegt aan een gerstenat dan kreeg je bier wat je kon bewaren, dit palmde ook de wijnbouw weer verder in. Eeuwenlang is er geëxperimenteerd met verschillende graan soorten om bier langer houdbaar te houden, niks lukte tot het moment dat iemand hop toe ging voegen aan het bier. Sindsdien is de hele wijnbouw ingekelderd en bier verving de wijnbouw.

Tijd van oorlogen – heden

Als Napoleon de macht heeft over de Belgen zijn de meeste wijngaarden verdwenen omdat hij de wijnbouw verbood. De wijngaarden die overleeft hadden rond de regio Luik werden dan wel na de Eerste Wereldoorlog verwoest. Toen bij het ontstaan van België in 1833 was er de bedoeling dat de wijnbouw ook weer op zou gaan bloeien. Vanaf 1860 werd de wijnbouw weer helemaal plat gelegd door de druifluis, die verwoestte alle wijngaarden in heel Europa en andere landen die druiven verbouwden voor de wijn. Pas in 1910 kwamen er vanuit de Verenigde Staten druivenrassen die wel resistent waren tegen de druifluis. Onmiddellijk daarna volgde de Eerste Wereldoorlog, daarna de crisis van de jaren dertig en tot slot de Tweede Wereldoorlog en in het interbellum zat de Drooglegging van de Verenigde Staten. Sinds de komst van de nieuwe druivenstokken is er weinig meer veranderd voor de Belgische wijnbouw.

Vakantie

Ook voor een vakantie is de druiven geschiedenis uitermate geschikt. Per auto kunt u door de belgische en franse wijngaarden rijden waar u in aanraking zult komen met de rijke historie van de wijngaarden. Zorg voor een goede conditie van uw auto > besteonderdelen.nl